พระสุตันตปิฎกบาลี: 5/80/64
วินยปิฏเก มหาวคฺโค ภาค ๒
มหามตฺโตติ โถกํ โถกํ ปฏิคฺคณฺหถ ๑ พหุํ เม ขาทนียํ
โภชนียํ ปฏิยตฺตํ อฑฺฒเตลสานิ จ มํสปาตีสตานิ เอกเมกสฺส
ภิกฺขุโน เอกเมกํ มํสปาตึ อุปนาเมสฺสามิ ๒ ปฏิคฺคณฺหถ ภนฺเต
ยาวทตฺถนฺติ ฯ น โข มยํ อาวุโส เอตํการณา โถกํ โถกํ
ปฏิคฺคณฺหาม อปิจ มยํ กาลสฺเสว โภชฺชยาคุยา ธาตา
มธุโคฬเกน จ เตน มยํ โถกํ โถกํ ปฏิคฺคณฺหามาติ ฯ อถโข โส
ตรุณปฺปสนฺโน มหามตฺโต อุชฺฌายติ ขียติ วิปาเจติ กถํ หิ
นาม ภทฺทนฺตา ๔ มยา นิมนฺติตา อญฺญสฺส โภชฺชยาคุํ ปริภุญฺชิสฺสนฺติ
น จาหํ ปฏิพโล ยาวทตฺถํ ทาตุนฺติ กุปิโต อนตฺตมโน
อาสาทนาเปกฺโข ภิกฺขูนํ ปตฺเต ปูเรนฺโต อคมาสิ ภุญฺชถ วา
หรถ วาติ ฯ อถโข โส ตรุณปฺปสนฺโน มหามตฺโต พุทฺธปฺปมุขํว
ภิกฺขุสงฺฆํ ปณีเตน ขาทนีเยน โภชนีเยน สหตฺถา สนฺตปฺเปตฺวา
สมฺปวาเรตฺวา ภควนฺตํ ภุตฺตาวึ โอนีตปตฺตปาณึ เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ
เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข ตํ ตรุณปฺปสนฺนํ มหามตฺตํ ภควา ธมฺมิยา
กถาย สนฺทสฺเสตฺวา สมาทเปตฺวา สมุตฺเตเชตฺวา สมฺปหํเสตฺวา
อุฏฺฐายาสนา ปกฺกามิ ฯ อถโข ตสฺส ตรุณปฺปสนฺนสฺส
มหามตฺตสฺส อจิรปกฺกนฺตสฺส ภควโต อหุเทว กุกฺกุจฺจํ อหุ วิปฺปฏิสาโร
อลาภา วต เม น วต เม ลาภา ทุลฺลทฺธํ วต เม น
วต เม สุลทฺธํ โยหํ กุปิโต อนตฺตมโน อาสาทนาเปกฺโข
#๑ สี. ปฏิคณฺหิตฺถ ฯ ๒ ม. ยุ. อุปนาเมสฺสามีติ ฯ ๓ โป. การณํ ฯ ๔ สี.
#ภทนฺตา ฯ