พระสุตันตปิฎกบาลี: 5/79/64
วินยปิฏเก มหาวคฺโค ภาค ๒
ปกรเณ ๑ ธมฺมึ กถํ กตฺวา ภิกฺขู อามนฺเตสิ อนุชานามิ ภิกฺขเว
ยาคุญฺจ มธุโคฬกญฺจาติ ฯ
[๖๔] อสฺโสสุํ โข มนุสฺสา ภควตา กิร ภิกฺขูนํ ยาคุ
[๒]
อนุญฺญาตา มธุโคฬกญฺจาติ ฯ เต กาลสฺเสว โภชฺชยาคุํ ๓
[๔]
ปฏิยาเทนฺติ มธุโคฬกญฺจ ฯ ภิกฺขู กาลสฺเสว โภชฺชยาคุยา ๕ ธาตา
มธุโคฬเกน จ ภตฺตคฺเค น จิตฺตรูปํ ภุญฺชนฺติ ๖ ฯ เตน โข ปน สมเยน
อญฺญตเรน ตรุณปฺปสนฺเนน มหามตฺเตน สฺวาตนาย พุทฺธปฺปมุโข
ภิกฺขุสงฺโฆ ๗ นิมนฺติโต โหติ ฯ อถโข ตสฺส ตรุณปฺปสนฺนสฺส มหามตฺตสฺส
เอตทโหสิ ยนฺนูนาหํ อฑฺฒเตลสนฺนํ ภิกฺขุสตานํ อฑฺฒเตลสานิ
มํสปาตีสตานิ ปฏิยาเทยฺยํ เอกเมกสฺส ภิกฺขุโน เอกเมกํ
มํสปาตึ อุปนาเมยฺยนฺติ ฯ อถโข โส ตรุณปฺปสนฺโน มหามตฺโต
ตสฺสา รตฺติยา อจฺจเยน ปณีตํ ขาทนียํ โภชนียํ ปฏิยาทาเปตฺวา
อฑฺฒเตลสานิ จ มํสปาตีสตานิ ภควโต กาลํ อาโรจาเปสิ กาโล
ภนฺเต นิฏฺฐิตํ ภตฺตนฺติ ฯ อถโข ภควา ปุพฺพณฺหสมยํ นิวาเสตฺวา
ปตฺตจีวรมาทาย เยน ตสฺส ตรุณปฺปสนฺนสฺส มหามตฺตสฺส นิเวสนํ
เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ปญฺญตฺเต อาสเน นิสีทิ สทฺธึ
ภิกฺขุสงฺเฆน ฯ อถโข โส ตรุณปฺปสนฺโน มหามตฺโต ภตฺตคฺเค
ภิกฺขู ปริวิสติ ฯ ภิกฺขู เอวมาหํสุ โถกํ อาวุโส เทหิ โถกํ
อาวุโส เทหีติ ฯ มา โข ตุเมฺห ภนฺเต อยํ ตรุณปฺปสนฺโน
#๑ โป. ยุ. เอตสฺมึ ปกรเณติ ปาฐทฺวยํ น ทิสฺสติ ฯ ๒-๔ โป. จ ฯ ๓ สี. โภชฺชํ
#ยาคุํ ฯ ๕ สี. โภชฺชาย ยาคุยา ฯ ๖ ม. ปริภุญฺชนฺติ ฯ ๗ สี. สงฺโฆ ฯ