พระสุตันตปิฎกบาลี: 5/76/61
วินยปิฏเก มหาวคฺโค ภาค ๒
จรนฺตานํ ตรจฺฉมํสํ เทนฺติ ฯ ภิกฺขู ตรจฺฉมํสํ ปริภุญฺชิตฺวา อรญฺเญ
วิหรนฺติ ฯ ตรจฺฉา ตรจฺฉมํสคนฺเธน ภิกฺขู ปริปาเตนฺติ ฯ ภควโต
เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ น ภิกฺขเว ตรจฺฉมํสํ ปริภุญฺชิตพฺพํ โย
ปริภุญฺเชยฺย อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺสาติ ฯ
สุปฺปิยภาณวารํ นิฏฺฐิตํ ทุติยํ ฯ
[๖๑] อถโข ภควา พาราณสิยํ ยถาภิรนฺตํ วิหริตฺวา เยน
อนฺธกวินฺทํ เตน จาริกํ ปกฺกามิ มหตา ภิกฺขุสงฺเฆน สทฺธึ
อฑฺฒเตลเสหิ ภิกฺขุสเตหิ ฯ เตน โข ปน สมเยน ชานปทา มนุสฺสา
พหุํ โลณมฺปิ เตลมฺปิ ตณฺฑุลมฺปิ ขาทนียมฺปิ สกเฏสุ อาโรเปตฺวา
พุทฺธปฺปมุขสฺส ภิกฺขุสงฺฆสฺส ๑ ปิฏฺฐิโต ปิฏฺฐิโต อนุพทฺธา โหนฺติ
ยทา ปฏิปาฏึ ลภิสฺสาม ตทา ภตฺตํ กริสฺสามาติ ปญฺจมตฺตานิ
จ วิฆาสาทสตานิ ฯ อถโข ภควา อนุปุพฺเพน จาริกํ จรมาโน
เยน อนฺธกวินฺทํ ตทวสริ ฯ อถโข อญฺญตรสฺส พฺราหฺมณสฺส
ปฏิปาฏึ อลภนฺตสฺส เอตทโหสิ อธิกานิ ๒ โข เม เทฺว มาสานิ
พุทฺธปฺปมุขํ ภิกฺขุสงฺฆํ ๓ อนุพทฺธสฺส ๔ ยทา ปฏิปาฏึ ลภิสฺสามิ
ตทา ภตฺตํ กริสฺสามีติ น จ เม ปฏิปาฏิ ลพฺภติ อหญฺจมฺหิ
เอกโก ๕ พหุ จ เม ฆราวาสตฺโถ หายติ ยนฺนูนาหํ ภตฺตคฺคํ
โอโลเกยฺยํ ยํ ภตฺตคฺเค นาสฺส ตํ ปฏิยาเทยฺยนฺติ ฯ อถโข
โส พฺราหฺมโณ ภตฺตคฺคํ โลโลเกนฺโต เทฺว นาทฺทส ยาคุญฺจ
#๑ สี. สงฺฆสฺส ฯ ๒ ม. ยุ. อตีตานิ ฯ ๓ สี. สงฺฆํ ฯ
#๔ โป. ม. อนุพนฺธนฺตสฺส ฯ ๕ ม. เอกตฺตโก ฯ