พระสุตันตปิฎกบาลี: 5/69/58
วินยปิฏเก มหาวคฺโค ภาค ๒
นาม ฉพฺพคฺคิยา ภิกฺขู วตฺถิกมฺมํ การาเปสฺสนฺตีติ ฯ อถโข เต
ภิกฺขู ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ สจฺจํ กิร ภิกฺขเว
ฉพฺพคฺคิยา ภิกฺขู วตฺถิกมฺมํ การาเปนฺตีติ ฯ สจฺจํ ภควาติ ฯเปฯ
วิครหิตฺวา ธมฺมึ กถํ กตฺวา ภิกฺขู อามนฺเตสิ น ภิกฺขเว
สมฺพาธสฺส สามนฺตา ทฺวงฺคุเล สตฺถกมฺมํ วา วตฺถิกมฺมํ วา
การาเปตพฺพํ โย การาเปยฺย อาปตฺติ ถุลฺลจฺจยสฺสาติ ฯ
[๕๘] อถโข ภควา ราชคเห ยถาภิรนฺตํ วิหริตฺวา เยน
พาราณสี เตน จาริกํ ปกฺกามิ อนุปุพฺเพน จาริกํ จรมาโน
เยน พาราณสี ตทวสริ ฯ ตตฺร สุทํ ภควา พาราณสิยํ
วิหรติ อิสิปตเน มิคทาเย ฯ เตน โข ปน สมเยน พาราณสิยํ
สุปฺปิโย จ ๑ อุปาสโก สุปฺปิยา จ อุปาสิกา อุโภ ๒ ปสนฺนา
โหนฺติ ทายกา การกา สงฺฆุปฏฺฐากา ฯ อถโข สุปฺปิยา อุปาสิกา
อารามํ คนฺตฺวา วิหาเรน วิหารํ ปริเวเณน ปริเวณํ อุปสงฺกมิตฺวา
ภิกฺขู ปุจฺฉติ ๓ โก ภนฺเต คิลาโน กสฺส กึ
อาหริยตูติ ๔ ฯ เตน โข ปน สมเยน อญฺญตเรน ภิกฺขุนา วิเรจนํ
ปีตํ โหติ ฯ อถโข โส ภิกฺขุ สุปฺปิยํ อุปาสิกํ เอตทโวจ
มยา โข ภคินิ วิเรจนํ ปีตํ อตฺโถ เม ปฏิจฺฉาทนีเยนาติ ฯ
สุฏฺฐุ อยฺย อาหริยิสฺสตีติ ๕ ฆรํ คนฺตฺวา อนฺเตวาสึ อาณาเปสิ
คจฺฉ ภเณ ปวตฺตมํสํ ชานาหีติ ฯ เอวํ อยฺเยติ โข โส ปุริโส
#๑ ม. นาม ฯ ๒ ม. ยุ. อุภโต ฯ ๓ โป. ปุจฺฉิ ฯ ๔ ม. ยุ. อาหริยฺยตูติ ฯ
#๕ โป. อาหรยิสฺสามีติ ฯ