พระสุตันตปิฎกบาลี: 5/354/260
วินยปิฏเก มหาวคฺโค ภาค ๒
[๒๖๐] สงฺฆสฺส กิจฺเจสุ จ มนฺตนาสุ จ
อตฺเถสุ ชาเตสุ วินิจฺฉเยสุ จ
กถมฺปกาโรธ นโร มหตฺถิโก
ภิกฺขุ กถํ โหติธ ปคฺคหารโหติ ฯ
อนานุวชฺโช ปฐเมน สีลโต
อเวกฺขิตาจารสุสํวุตินฺทฺริโย
ปจฺจตฺถิกา โนปวทนฺติ ธมฺมโต
น หิสฺส ตํ โหติ วเทยฺยุ เยน นํ ๑ ฯ
โส ตาทิโส สีลวิสุทฺธิยา ฐิโต
วิสารโท โหติ วิสยฺห ภาสติ
นจฺฉมฺภติ ปริสคโต น เวธติ๙
อตฺถํ น หาเปติ อนุยฺยุตํ ภณํ
ตเถว ปญฺหํ ปริสาสุ ปุจฺฉิโต
น จาปิ ๒ ปชฺฌายติ น มงฺกุ โหติ ฯ
โส กาลาคตํ พฺยากรณารหํ วโจ
รญฺเชติ วิญฺญูปริสํ วิจกฺขโณ
สคารโว วุฑฺฒตเรสุ ภิกฺขุสุ
อาเจรกมฺหิ ๓ จ สเก วิสารโท
อลํ ปเมตุํ ปคุโณ กเถตเว
ปจฺจตฺถิกานญฺจ วิรทฺธิโกวิโท ๔
#๑ โป. ตํ ฯ ๒ ม. ยุ. เจว ฯ ๓ โป. อาจารกมฺหิ ฯ ๔ โป. วิสณฺธิโกวิโท ฯ