พระสุตันตปิฎกบาลี: 5/34/22
วินยปิฏเก มหาวคฺโค ภาค ๒
สมฺพาธา ฆราวาสา พหุกิจฺจา พหุกรณียาติ ฯ อถโข ภควา
เอตมตฺถํ วิทิตฺวา ตายํ เวลายํ อิมํ อุทานํ อุทาเนสิ
ทิสฺวา อาทีนวํ โลเก ญตฺวา ธมฺมํ นิรูปธึ
อริโย น รมตี ปาเป ปาเป น รมตี สุจีติ ๑ ฯ
[๒๒] อถโข อายสฺมา โสโณ ปฏิสมฺโมทติ โข มํ ภควา
อยํ ขฺวสฺส กาโล ยํ เม อุปชฺฌาโย ปริทสฺสีติ อุฏฺฐายาสนา
เอกํสํ อุตฺตราสงฺคํ กริตฺวา ภควโต ปาเทสุ สิรสา นิปติตฺวา
ภควนฺตํ เอตทโวจ อุปชฺฌาโย เม ภนฺเต อายสฺมา มหากจฺจาโน
ภควโต ปาเทสุ สิรสา วนฺทติ เอวญฺจ วเทติ อวนฺติทกฺขิณาปโถ
ภนฺเต อปฺปภิกฺขุโก ติณฺณํ เม วสฺสานํ อจฺจเยน
กิจฺเฉน กสิเรน ตโต ตโต ทสวคฺคํ ภิกฺขุสงฺฆํ สนฺนิปาตาเปตฺวา
อุปสมฺปทํ อลตฺถํ อปฺเปวนาม ภควา อวนฺติทกฺขิณาปเถ
อปฺปตเรน คเณน อุปสมฺปทํ อนุชาเนยฺย อวนฺติทกฺขิณาปเถ ภนฺเต
กณฺหุตฺตรา ภูมิ ขรา โคกณฺฏกหตา อปฺเปวนาม ภควา
อวนฺติทกฺขิณาปเถ คณงฺคณุปาหนํ อนุชาเนยฺย อวนฺติทกฺขิณาปเถ
ภนฺเต นหานครุกา มนุสฺสา อุทกสุทฺธิกา อปฺเปวนาม ภควา
อวนฺติทกฺขิณาปเถ ธุวนหานํ อนุชาเนยฺย อวนฺติทกฺขิณาปเถ
ภนฺเต จมฺมานิ อตฺถรณานิ เอฬกจมฺมํ อชจมฺมํ มิคจมฺมํ
เสยฺยถาปิ ภนฺเต มชฺฌิเมสุ ชนปเทสุ เอรคุ โมรคุ มชฺชารุ
#๑ ยุ. สาสเน รมติ สุจีติ ฯ